Najciekawsze informacje z rynku:
Regał Nowości » Aktualności » Znamy nominowanych do Paszportów POLITYKI 2017 w kategorii literatura!

Znamy nominowanych do Paszportów POLITYKI 2017 w kategorii literatura!

We wtorek, 5 grudnia, tygodnik „Polityka” ogłosił nominowanych w siedmiu kategoriach: film, teatr, literatura, sztuki wizualne, muzyka poważna, muzyka popularna i kultura wizualna.

Kto otrzyma nagrodę? Dowiemy się 9 stycznia 2018 roku podczas specjalnej gali w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, którą będzie transmitowała telewizja TVN oraz relacjonowało Radio TOK FM.

Tegoroczni nominowani do Paszportów „Polityki” w kategorii literatura to: Anna Cieplak, Paweł Sołtys i Marcin Wicha.

Biorąc pod uwagę statystykę, na scenie Teatru Wielkiego w styczniu zobaczymy po raz kolejny zdolnych 30-letnich. Ale ciekawsze są poszczególne przypadki, fenomeny i rekordy.

Na przykład Paweł Sołtys – pierwszy w historii naszej nagrody artysta, który Paszport już dostał, jako Pablopavo, ale nominowało go teraz jury innej kategorii.

Paweł Sołtys

Pablopavo (ur. w 1978 r.), wokalista, instrumentalista, autor tekstów, otrzymał Paszport w kategorii Muzyka popularna w 2015 r., ale już wtedy zgłoszono go za teksty do nagrody w kategorii Literatura. Teraz, po ukazaniu się jego zbioru opowiadań Mikrotyki (Wydawnictwo Czarne), otrzymał nominację nie jako Pablopavo, ale Paweł Sołtys. Karierę muzyczną zaczął w zespole Saduba, w 2002 r. był współzałożycielem tria Zjednoczenie Sound System, specjalizującego się w muzyce jamajskiej, a od 2003 r. jest wokalistą warszawskiego zespołu reggae Vavamuffin. Już na pierwszej płycie firmowanej pseudonimem Pablopavo (z grupą Ludziki) „Telehon”, wydanej w 2009 r., zwracały uwagę literackie, znakomite teksty. I tak było w kolejnych albumach. Opowiadania zebrane w „Mikrotykach” powstawały przez wiele lat, ale dopiero teraz Paweł Sołtys zdecydował się wydać je w książce. Okazało się, że pisze od razu własnym, dojrzałym językiem, nie idzie niczyim śladem, a jego opowiadania są kunsztowne literacko i trafiają również do czytelników, którzy zupełnie nie znali jego twórczości muzycznej. Są bowiem czymś innym, choć niektóre z nich autor mógłby zaśpiewać. Pojawia się w nich warszawski Grochów, który „ściska za wątrobę”, i żal za miastem, które dziś niestety zarasta apartamentowcami.

Marcin Wicha, który w swojej książce „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” przygląda się przeszłości zaklętej w detalach, przedmiotach, które zostały mu właśnie po zmarłej matce.

Marcin Wicha

Urodził się w 1972 r. w Warszawie, jest grafikiem, współwłaścicielem firmy projektowej Frycz i Wicha. Projektuje okładki książek i czasopism (np. „Literatury na Świecie”), plakaty, znaki graficzne. Przez kilka lat publikował cotygodniowe komentarze rysunkowe w „Tygodniku Powszechnym”. Pisuje artykuły i współpracuje z czasopismami, a dzieci i rodzice mogą go znać jako autora słynnej Klary z książek „Klara. Proszę tego nie czytać” i „Klara. Słowo na Szy”. W tej ostatniej książce pada fundamentalna kwestia: „Czwarta klasa. Żarty się skończyły”. Dla dzieci napisał jeszcze książkę „Łysol i strusia” i kontynuację przygód Bolka i Lolka. Pierwszą jego książką eseistyczną była opowieść „Jak przestałem kochać design” (Wyd. Karakter 2015 r.), w której połączył opowieść autobiograficzną o dorastaniu w domu architekta, w którym toczy się wojna z peerelowską brzydotą, z opowieścią o estetycznych przemianach w Polsce ostatnich 40 lat.

Anna Cieplak w „Latach powyżej zera” wraca do czasów swojego dzieciństwa, wczesnych lat dwutysięcznych, sygnalizując nieuchronną kolejną falę powrotów i nawiązań.

Anna Cieplak

Urodziła się w 1988 r. w Dąbrowie Górniczej. Studiowała pedagogikę na Uniwersytecie Śląskim, ale pracuje jako animatorka kultury w Cieszynie, gdzie mieszka od ośmiu lat. W 2009 r. zaczęła tu studiować animację społeczno-kulturalną. W tym samym czasie w budynku dawnego przejścia granicznego powstała Świetlica Krytyki Politycznej, do której dołączyła. Miejscowa młodzież i dzieci mogły tu uczestniczyć w warsztatach artystycznych, ale i skorzystać z korepetycji. Od zeszłego roku, po przeprowadzce, zespół pracuje w Cieszyńskiej Wenecji. Z doświadczeń pracy z młodzieżą, przede wszystkim z gimnazjalistami, wyrosła pierwsza powieść Cieplak „Ma być czysto” (Wyd. Krytyka Polityczna 2016 r.), za którą autorka otrzymała w tym roku Nagrodę Conrada i Literacką Nagrodę im. Witolda Gombrowicza. Jej książka opowiada nie tyle o „gimbazie”, ile o rodzinie i o nierównościach społecznych.

Ponadto w kategorii „literatura” zgłoszeni zostali: Kacper Bartczak, Joanna Bednarek, Grzegorz Bogdał, Andrzej Dybczak, Weronika Gogola, Wioletta Grzegorzewska, Rafał Księżyk, Aleksandra Lipczak, Renata Lis, Andrzej Muszyński, Michał Olszewski, Maciej Płaza, Krzysztof Piskorski, Adam Robiński, Rozdzielczość Chleba, Klementyna Suchanow, Jacek Świdziński, Urszula Zajączkowska, Jakub Żulczyk.

Dodaj komentarz

Przewiń do góry strony